بسم رب شهدا /

 ماکه اسلامی داشتیم/

ناخدایی بی ادعا داشتیم/ما که احمدها داشتیم/

گردانی با صفا داشتیم/تاکه قاسم هارا داشتیم/

خنده ها از لب بر نداشتیم/ما که سربازانی داشتیم چون غریب /

پس چه شد آن حال و هوای بی شکیب/چرا امروز آن روز ها را از یاد برده است /

وصیت های اسلامی را باد برده است/که تواند گویید عاقبت مهرعلی را چه شد/

آن بیسیم چی بی سر افتاد اما چه شد/که یاد دارد آخرین شعر صفر چیست/

دفتر شعرش الآن نزد کیست/ما که پورمنش ها داشتیم /

سینه چاکان شهادت داشتیم/ما اسیرانی دادیم چون علی(محمدعلی)/تا نماند جامعه اینچنین اما ولی/

ما قاری قرآن دادیم چون حسن/تا نماند اینچنین وضع وطن/ای جماعت ای جماعت آن همه ایثارها /حاصلش این است در حال ما /پس چرا خود در فکر نیستید /دست ها روی دست هم از پشت بسته اید/ای اهالی شمارا به شهدا/ همتان مسؤلید بینی و بین الله.

به نام زیبای هستی بخش

بسیجی

اگر بجای راه امام اتوبان یادگارش را ساختند
اگر بجای ادامه راه همت آن را به اتوبان بابایی متصل کردند
اگر بجای ادامه راه یاسینی بزرگراهش را ساختند
اگر بجای ادامه راه شهدا نامشان را بر در کوچه ها گذاشتند

نگران نباش
تو فقط :

لبخند بزن بسیجی

یک روزی روزگاری
دو تا بچه بسیجی
نمی دونم کجا بود
تو فکه یا دو عیجی

تو فاو یا شلمچه
تو کرخه یا موسیان
مهران یا دهلران
تو تنگه ی حاجیان

تو اون گلوله بارون
کنار هم نشستند
دست توی دست هم
با هم جناق شکستند

با هم قرار گذاشتند
قدر هم را بدونن
برای دین بمیرن
برای دین بمونن

با هم قرار گذاشتن
که توی زندگیشون
رفیق باشن ولیکن
اگر یک روز یکیشون...

شهید

بنام خدای شهیدان که فرمود شهید بی مرگ است و بپاس خون شهیدان که قلب گرمشان در آسمان شهر جنایت بخون شست بگذار که همت والایشان را بستائیم و غیرت و تقوایشان را ،

شاید که روز مرگی مان را از تن به زدائیم

بگذار جاودانگی شهیدان عشق را که در قربانگاهها به شهادت ایستادند ، ما نیز شاهد شویم .

که شهیدان پیام خویش را سرخ سرخ در سینه های ما نگاشتند ، تا که مرگ بی ثمر و بی رنگ را به جاودانگی شهادت بدل کنیم . آنان قلب های لبریز از عشق و صداقتشان را کریمان ارزانی کردند .

و خشماهنگ با بیداد در افتادند تا که عجز و حقارت را در اندرون تک تک ما فروشکنند .

اگر ایمانشان را برای ابد به ما هدیه کردند ، اگر ایستاده مردن را به ما آموختند ، چه ناسپاسی نامردانه ایست که بی یادشان شب را به سر آریم . و  بی نامشان روز را بیآغازیم .

چه کسی کربلای سالار ما ، حسین (ع) را دوباره بپا کرد ؟ لحظه هائی که زبان در کام مانده مان قادر به اعتراض نبود ، و شرافت و تقوی ، شعور و غیرت مان به غارت می رفت ، کدامین تن در ظهر بلوغ عصیان – سرخی عاشورا را بخ چشمان بی نورمان تاباند ؟

جز شهید چه کسی باور کرد ، که زندگی در غلظت سیاه شب تنها فریب خویش است ؟

برای زیستن ( ونور ، برای رستن از شرک ، برای رهائی از مرگ و رسیدن به جاودانگی تنها شهید راه می نماید . و صفیر تیز گلوله هایش مشعل پر شعله راهی می شود که خلق خدا را به صبح روشن نوید میدهد .

و به دل ترنم آیات که صبح گشته قریب و به منگار ،شاخه زیتون ، تا اوج روشن خورشید ها شهید ، پیمود یکشبه صد ساله راه را اینک شهید با انفجار قلب پر از ایمان – در عمق باور خاموش روحش بذرخجسته آزادگی نشاند ، قلبی به گرمی خورشید در آسمان شهر جنایت نشست در راستای ثابت فواره های خون – صدا غنای قامت پژمرده راست شد .

از شوق و شور شهادت حنجری دگردمید . من مرگ هیچ شهیدی را باور نمی کنم من با شهید همیشه باور کردم که وطن خالی از اندیشه آزادی نیست من با شهید دوباره باور کردم که تا انتهای این شب دیجور باقی است فرصت عصیان اینک .... مزار شهیدان در سینه های ماست ، که دوست دارم همه اشک و خونم را بر مزارشان فرو ریزم . دوست دارم همه هستی ام را ارزانی کنم در پای ایمان و تقوای همه برادران شهید شهیدان برادر – این گلگون پیکر های پر فریادی که در برابر اوج عظمت هایشان شرم دارم و شرم از اینکه هنوز ندایشان را جانانه لبیک نگفته ام اینک تو ای به هر محرم شاهد ، ای به هر عاشورا شهید – ای به هر کربلا قربانی – بر خویشتن به بال که امروز خون سرخ تو در کوچه ها می جوشد . این قلب توست . « این گلوله های توست » ای شهید پارسا که در بستر شهر فریاد می کشی ببین چگونه بی هراس انتقام می ستاند  ببین چگونه درس فداکاری ، پارسائی و نجات را فرا گستردند .

منبع:شهید ایرانی

ما جان به شما دادیم                              تا زنده شما باشید

بر خـــاک مزار مـــا                              یکدم به دعا باشید

چون شمع وجود مــا                             پر بار شمـا گردید

روشنگـــر شمع مــا                              شایدکه شماباشیــد

دائــم در این پیکــار                             با شور و نوا باشید

بر خـــاک مزار مـــا                              دوستان اگر باشید

همواره خــدا خوانیـد                               مشغول دعا باشید

                                                                                        والسلام علیکم

                                                                                         مسعود نیک کرد

                                                                                         31/1/64

منبع:شهید ایرانی