انگشتری آقا

شهید سید علی اكبر علم‌الهدی از مسافرانی بود كه دریافت در باغ شهادت هنوز باز است و چون آهش از جنس نیاز بود، در سال 1379 به دیار محبوب شتافت. شبد عید مبعث بود كه نیمه‌های شب از خواب پرید و صدایم زد و با صدایی كه به خاطر آسیب‌دیدگی تارهای صوتی‌اش به سختی شنیده می‌شد، گفت: «خواب دیدم كه مقام معظم رهبری به خانه‌مان تشریف آورده‌اند. كنار تخت من نشستند و جویای حالم شدند. هنگام رفتن در دل آرزو كردم كه ای كاش آقا انگشتری‌شان را به من می‌دادند و بعد از خواب پریدم.» روز عید نزدیك غروب آقایی به منزل ما آمدند و گفتند: «منزل جانباز علم‌الهدی اینجاست؟» گفتم: «بله» و آنان اذن دخول خواستند. من هم تعارفشان كردم. عده‌ای كه در بینشان پیرمردی عصا به دست حضور داشت، وارد خانه شدند. پیرمرد كنار سید نشست و گفت: «ما از بیت رهبری آمده ایم» و پس از آن مشغول احوال‌پرسی از سید اكبر و اهل خانه شد. هنگام رفتن هم به هر كدام از دخترهایم یك اسكناس هزار تومانی به همراه عكس آقا دادند و گفتند: «این عیدی را آقا برای بچه‌های سید فرستادند.» چند لحظه بعد در میان حیرت ما، انگشتری را كه در دستش بود، درآورد و به سمت علی اكبر گرفت و با تبسم ادامه داد: «این انگشتری خود آقاست، ایشان فرمودند كه به شما بدهم.»

منبع :مجله نگهبان

منابع : 1 و 2

راوی : همسر شهید

بوی پیراهن یوسف

چند ماه پس از شهادت همسرم (1)، فرزند یك ساله‌ام دچار سرماخوردگی شد و پس از آن از چشمش خونابه می‌آمد. شبی با تأثر از این مسأله به خواب رفتم و همسرم را دیدم. پس از درد دل و شكایت از بیماری علیرضا به او گفتم: «نگاه كن تو رفته‌ای و ما گرفتار شده‌ایم. هر چه به دكتر مراجعه می‌كنم پسرمان خوب نمی‌شود.» همسرم گفت: «از این مسأله خبر دارم. در زیر زمین منزلمان چمدانی است كه در آن وسایل شخصی‌ام را كه از جبهه برای شما آورده‌اند، گذاشته‌اید. داخل آن پارچه‌ای هست. آن را بردار و به چشم علیرضا بكش. چشم درد او خوب می‌شود.» به خواب اعتنایی نكردم و در یكی از روزهای وسط هفته كنار مزارش رفتم و دوباره از او كمك خواستم. عصر روز بعد به زیرزمین رفتم و در چمدان را باز كردم. ولی هر چه گشتم پارچه‌ای ندیدم. داشتم ناامید می‌شدم كه چشمم به یك زیرپوش سفید افتاد. آن را برداشتم و چند بار روی چشمان پسرم كشیدم و از خدا خواستم تا این مشكل برطرف شود. صبح روز بعد با حیرت و شگفتی زیادی دیدم چشمان فرزندم كاملاً خوب شده است. 1- شهید علی نقی ابونصری در سال 1341 در روستای مهدیه كازرون متولد شد. مسئولیت گروه تخریب تیپ فاطمه الزهرا (س) و معاونت تخریب لشگر 19 فجر و مسئول واحد مهندسی در جزایر جنوب (بندرعباس) را بر عهده داشت. وی دانشجوی رشته زبان آلمانی دانشگاه شهید بهشتی بود. در عملیات های مختلف از جمله والفجر مقدماتی، خیبر، والفجر 3 و والفجر 8 شركت كرد و آخرین بار با سپاهیان محمد (ص) اعزام شد و در سال 1365 به شهادت رسید.

منبع :کتاب فرهنگ جبهه