وصیت نامه شهید حسینعلی مهدوی

به نام پروردگار شهداء و راستگویان

با درود و سلام به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی دامة برکاته

و به روان پاک شهدای گلگون کفن از هابیل تا کربلاهای جنوب و غرب ایران

که با خون سرخ خود راه بزرگ رهبر آزادگان حسین (ع) را ادامه داده اند و حسین وار به لقاء الله پیوستند.

اینجانب حسینعلی مهدوی در روز ١۵/۲/۶۱ در کمال صحّت و سلامت این وصیتنامه را می نویسم.

مادر عزیز و پدر گرامی

به یاد خدا باشید و هرگز غم و اندوه به خود راه ندهید چون مرگ برای همگان است.

همانطوری که خداوند در قرآن می فرماید:

در هر کجا باشید، مرگ به سراغ شما خواهد آمد، اگرچه در کاخهای مستحکم باشید.

پس چه بهتر که این مرگ در راه خدا باشد و من این راه یعنی شهادت در راه خدا را آگاهانه

و با کمال میل انتخاب کرده ام.

پدر و مادر مهربانم در بین مردم خود را مغرور یا مغموم ندانید و هرگز احساس ناراحتی نکنید

و افتخار کنید که فرزندی را در راه اسلام داده اید.

برادران و خواهران خوبم، دوستان و همسنگرانم

به فرمایشات حضرت امام گوش فرا دهید و به دستوراتش عمل نمایید

که باعث پیروزی شما و حزب الله بر تمامی کفار و منافقین است و همانطوریکه او فرموده است

مسجد سنگر است و براستی که سنگری به استقامت سنگر مسجد نخواهد بود.

این بزرگ سنگر را حفظ کنید.

در پایان اگر جنازه ام به دستتان نرسید ناراحت نباشید،

ولی اگر به دستتان رسید در هر کجا که میل دارید به خاک بسپارید.

فقط در ونداده غسل دهید و تشییع نمایید

و در عزایم هم لباس سیاه نپوشید و گریه هم نکنید.                                  

در خاتمه پدر و مادر عزیزم من فرزند خوبی برای شما نبودم

و همیشه باعث ناراحتی شما می شدم از شما خواهش می کنم مرا حلال کنید به خاطر خدا.

والسّلام / خداحافظ

حسینعلی مهدوی    ١۵ / ۲ / ۱۳۶۱

اردوگاه دارخوین

وصیت نامه سردار رشید اسلام و قرآن شهید علی صفا موسی زاده

بسم الله الرحمن الرحیم

درود بر منجی عالم بشریت  خاتم الانبیا محمد مصطفی و نائب بر حقّش امام امّت رهبر ملّت حامی مستضعفان،بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران.

درود بیکران بر یاران دین خدا که حاملان،عاملان و راهیان طریق قرآن که سنگر نشینان جبهه های حق علیه باطل و پرچم دار قرآن که تا هنگامه به اهتزاز در آوردن پرچم سرخ توحید بر ویرانه های ظلم و ستم لحظه ای از پای نخواهند نشست.

 اینجانب علی صفا موسی زاده؛

این پانزدهمین بار است که جهت اعزام به جبهه نور و دفاع از هدف قرآن و لبیک به ندای حق طلبانه ابراهیم گونه و موسی زمان امام خمینی عازم می شوم و وصیت خود را به پدر و مادر و اهل خانواده و دوستان و آشنایان می نویسم«رسد آدمی به جایی که بجز خدا نبیند»مَلک از نور است،دارای عقل و دور از شهوت،ولی انسان دارای عقل و شهوت است و حیوان عقل ندارد ولی صاحب شهوت،اگر عقل انسان بر شهوتش غلبه کند مقامش از ملک بالاتر است چون محمد ابن عبدالله(ص)در معراج است ولی اگر شهوت و هوای نفس انسان بر عقلش غلبه کند از حیوان هم پست تر می شود(بل هم اضل ...)به تعبیر علی(ع)گنجی که در قلبهای مردم است از نوع طلا و نقره نیست بلکه سرمایه های فکری و هدایت در عقول مردم مدفون شده است مانند صاحب خانه ای نباشیم در خانه آن گنجی باشد غبار و خاک بر روی آن ریخته شده و متوجه نیست بر روی چه گنجی خوابیده است و بعد شخص دیگری پیدا شود و لایه خاک را بیرون بزند تا گنج آشکار گردد اینجاست که صاحب خانه می گوید عجب روی گنج بودم و خود خبر نداشتم حال فرصتی بدست آمده همه جا گنج است وقت آزمایش و برداشت گنج است و صدای«هل من ناصر ینصرنی»بگوش می رسد.موقعیّتی مناسب پیش آمده و حسین زمان در زمان ما قیام کرده از آنان نباشیم که دیگران در استفاده از گنجینه عقل از ما سبقت گرفته باشند؛ و ما در قیامت،زمان برداشت محصولی نداشته و شرمنده و رو سیاه نشویم.

بسم الله الرحمن الرحیم

با درود به روان پاک شهداء و رهبر عظیم الشأن انقلاب امام خمینی و فرمانده واقعی حضرت ولیعصر(عج)،دلم می خواهد در این لحظات آخر که انشا الله عازم نبرد با کفار بعثی هستم مطالبی را بر روی کاغذ بیاورم ولی از آنجائیکه خداوند متعال بر همه اعمال من آگاهتر و عالم تر است توان عرضه را از خود سلب دیده می بینم لذا در مورد رابطه خالقی و بندگی فقط به رحمت او دلبسته ام،به شفاعت اهل شفاعت مخصوصاً حضرات ائمه اطهار(ع).

انشاءالله خداوند متعال این بنده عاصی را از میان خیل کاروان شهدا و صدّیقین رد نفرموده و در جمع این کاروان قبول فرماید در صورتیکه اصلا لیاقتش را ندارم و اما مطالبی در رابطه با خانواده و سایرین.

امیدوارم بر فراق پسرت که همیشه باعث زحمت و رنجت بوده و هیچوقت نتوانسته محبتها و مهربانیهایت را که بی شائبه ترین محبتها بوده جبران نماید،صابر باش که خداوند متعال فرموده اجر صابرین بدون حد و حساب است وضمناً این بنده عاصی را حلال نموده و در دعاهایتان فراموش نفرمایید و تا حلال ننمودی به خاک نسپارید.

اما برادرانم:

ار اینکه حق برادری را نیز نتوانستم ادا نمایم،مرا حلال نموده و عذر مرا پذیرا باشید تنها سفارشی که به شما و همگان دارم این است که از اسلام دست برندارید،تنها راه سعادت و حفظ شرافت و انسانیّت در پناه اسلام است و استمرار حرکت انبیاء دین التزام عملی به ولایت فقیه است از ولی امر اطاعت محض نمایید،مدافع انقلاب و اسلام و جمهوری اسلامی و روحانیت مبارز باشید و سرکوب کننده ظالمین و ملحدین و منافقین باشید.انشا الله

خلوص نیت و صداقت را نصب العین خود قرار دهید و به یاری رزمندگان بشتابید،در جبهه ها حضور داشته باشید که راه صد ساله را می توان در مدت اندکی در جبهه ها طی کرد،جبهه به قول معروف دانشگاه است و دانشگاه خود سازی و خود شناسی و معرفت به آنچه پنهان است.

در خاتمه با کسب اجازه از مادر بسیارعزیزم، برادر بزرگوارم محمد رضا صدقی را به عنوان وصی خود معلوم نموده انشا الله با تقبّل زحمت اعمالیکه در برگ پیوستی است انجام دهد.

«به امید پیروزی حق بر باطل و جهانی شدن انقلاب اسلامی»

روز یکشنبه مورخه 20/11/64 خسرو آباد

موسسه حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس لشگر31 مکانیزه عاشورا

بسم الله الرحمن الرحیم

«الذین امنو و ها جروا و جاهدو فی سبیل الله با اموالهم و انفسهم اعظم درجه عند الله و اولئک هم الفائزون»

«کسانیکه ایمان آورده و هجرت  و جهاد نمودند در راه خدا با مالها و جانهایشان درجة عظیمی در پیشگاه خداوند دارند و ایشان از رستگارانند»

به نام او که همه چیزم از اوست،سلام بر تو ای روح خدا و سلام بر شما عزیزانی که درس شهادت را در دانشگاه کربلا آموختید و بی پروا چون کبوترهای آزادی از دشت های خون و آتش با فریاد الله اکبر به سوی معشوق پر کشیدید در بهار سرخ شهادت بر بالهای ابر نشسته از این دیار بر کبریا شتافتید.

«و لا تحسبن الذین قتلو فی سبیل الله به امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون»

«کسانیکه در راه خدا کشته می شوند مرده مپندارید بلکه آنان زنده هستند و نزد خداوند  خویش روزی می خورند»

برای بنده افتخار بزرگی است که در راه خدا قدم برداشته ام و از مکتبی پاسداری می کنم که به حقانیّت آن آگاه هستم.

 امروز می خواهم به ندای هل من ناصر حسین7و به امام عزیزم لبیک بگویم و عازم عملیات می گردم که دست امپریالیزم غرب و کمونیزم شرق که امروز از آستین صدام تکریتی بوسیله مزدورانش که در کربلای ایران بیرون آمده قطع نمایم.

 و حال ای امّت مسلمان ما را شهیدان کربلای غرب و جنوب کشور صدا می کنند که برای چه نشسته اید هان ای ملّت،ما در برابر این شهیدان مسئولیتی به عهده داریم که باید این مسئولیت به نحو احسن و بطور جدی عمل شود وحتّی اگر بضرر جان و مال خودمان تمام شود باید از آن خونهای شهیدان خودمان دفاع نمائیم تا اینکه نگذاریم شرق و غرب برای انقلاب عزیزمان آسیبی رسانند.