خاطره ای از آقا مجید:                                                   

ماه رمضان سال 72 بود كه همراه «مجید پازوكى» از تخریبچى هاى لشكر 27، در منطقه والفجر یك فكه، اطراف ارتفاع 143 به میدانى مین برخوردیم كه متوجه شدیم میدان مین ضد خودرو و قمقمه اى است. یعنى یك مین ضد خودرو كاشته و سه تا مین قمقمه اى به عنوان محافظ در اطرافش قرار داده بودند.

به روز 12 فروردین 1334 ه.ش در شهرضا در خانواده ای مستضعف و متدین بدنیا آمد. او در رحم مادر بود كه پدر و مادرش عازم كربلای معلّی و زیارت قبرسالارشهیدان و دیگر شهدای آن دیار شدند و مادر با تنفس شمیم روحبخش كربلا، عطر عاشورایی را به این امانت الهی دمید.
محمد ابراهیم درسایه محبّت‍ های پدر ومادر پاكدامن، وارسته و مهربانش دوران كودكی را پشت‍سر گذاشت و بعد وارد مدرسه شد. در دوران تحصیلش از هوش واستعداد فوق‍العاده‍ای برخوردار بود و با موفقیت تمام دوران دبستان و دبیرستان را پشت سر گذاشت.
هنگام فراغت از تحصیل بویژه در تعطیلات تابستانی با كار وتلاش فراوان مخارج شخصی خود را برای تحصیل بدست می‍آورد و از این راه به خانواده زحمتكش خود كمك قابل توجه ای می‍كرد. او با شور ونشاط و مهر و محبت و صمیمیتی كه داشت به محیط گرم خانواده صفا و صمیمیت دیگری می‍بخشید.

تولد و كودكی به سال 1333 در خانواده‌ای مستضعف، مسلمان، متعهد و دردكشیده در خرمشهر متولد شد. پایبندی خانواده او (بویژه پدرش) به اسلام عزیز باعث گردید كه از همان كودكی عشق به خدا و خاندان عصمت و طهارت(ع) در جان و قلب محمد ریشه دواند. از همین ایام وی تحت نظر پدر بزرگوارش به فراگیری قرآن مجید پرداخت. فعالیتهای سیاسی – مذهبی فعالیتهای سیاسی – مذهبی شهید جهان‌آرا از شركت در جلسات مسجد امام صادق(ع) خرمشهر شروع شد. واز همان زمان مبارزه جدی او علیه طاغوت آغاز شد.

بسم رب الشهداء و الصالحین

شهید علیرضا طهماسبی

از طلوع تا عروج به وجه الله

مولای یا مولای انت المولی و انا العبد و هل یرحم العبد الا المولی

مولای یا مولای انت المالک و انا المملوک و هل یرحم المملوک الا المالک

سحرگاه یکم اسفند ماه 1348مشیت الهی بر این قرار گرفت تا در خانواده ای مذهبی

کودکی دیده به جهان گشوده و علیرضا نام گیرد

روزها از پی هم می گذشت واین طفل پاک در دامن پرمهر و عطوفت مادر بزرگ می شد

و پدر ارجمندش او را با تعالیم حیاتبخش اسلام عزیز آشنا می نمود

و قلب و روحش با نوای قرآن مجید صیقل می خورد.

صدای گرم و دلنشین اذان و تکبیرش به هنگام اقامه نماز جماعت هنوز در گوشها طنین انداز است.

او هنگامی پای به کلاس درس نهاد که مبارزات مردم مسلمان و انقلابی ایران به اوج خود رسیده بود

و او نیز با کمی سن در راهپیمایی ها حضور فعال داشت

چهره باصفا و صمیمی آن عزیز در هاله ای از صداقت اخلاص پاکی و تواضع

از وجود فطرتی والا و متعالی حکایت می کرد